( 1 ) 16 - ابن عباس روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در حالى كه يارانش از فضيلت ماه شعبان سخن مىگفتند فرمود : ماه شريفى است ، و آن ماه من است ، و فرشتگانى كه حامل عرشند آن را بزرگ مىدارند و حقّش را مىشناسند ، و آن ماهى است كه در آن روزيهاى مؤمنان به خاطر ماه رمضان افزون مىشوند ، و بهشت ، زينت و آراسته مىگردد ، و به اين جهت نامش را شعبان گذاشتند كه روزيهاى مؤمنان در آن تقسيم مىشود ، و آن ، ماه عمل است ، و در آن هر حسنه‌اى هفتاد برابر مىشود ، و سيئه ( از نامهء اعمال ) پاك و گناهان آمرزيده مىگردد ، و عمل نيك ، مورد قبول قرار مىگيرد . پروردگار با عظمت در آن ماه به بندگانش مباهات مىكند و از عرش خويش به روزه‌داران و عبادت‌كنندگان خود نظرى مىافكند ، و در برابر حاملان عرش خود به آنها مباهات مىكند . در اين هنگام ، حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام از جا برخاست و عرض كرد : پدر و مادرم بفدايت اى رسول خدا ! فضايل اين ماه را بيشتر بيان كنيد ، تا ميل به روزه گرفتن و عبادت كردن در اين ماه ، در ما افزون شود ، و به تهجّد و شب‌زنده‌دارى بپردازيم . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر كس روز اول ماه شعبان را روزه بگيرد خداوند براى او